Sektor medyczny korzysta z wielu właściwości ceramiki, takich jak obojętność, nietoksyczność, twardość, wysoka wytrzymałość na ściskanie, niski współczynnik tarcia, odporność na zużycie i działanie substancji chemicznych, sterylność, możliwość produkcji z różnym stopniem porowatości, bardzo dobra estetyka oraz trwałość. Ich kruchość jest redukowana poprzez wprowadzenie kompozytów ceramicznych i materiałów nanostrukturalnych, a także przez odpowiednie obróbki, np. poprzez gorące isostatyczne prasowanie. Powłoki ceramiczne są również brane pod uwagę w przypadkach, gdy konieczne jest oparcie się na wytrzymałości mechanicznej i udarności podłoża.

Bioceramika
Bioceramika odnosi się do klasy materiałów ceramicznych stosowanych do naprawy lub zastąpienia uszkodzonej tkanki kostnej. Oferują one wiele zalet, takich jak biocompatybilność, nietoksyczność, stabilność wymiarowa oraz, co najważniejsze, bioinercyjność w zastosowaniach endodontycznych.

Bioceramiki są głównie stosowane jako implanty medyczne, zarówno w postaci masowej, jak i jako powłoki czy wypełniacze. Zabiegi ortopedyczne obejmujące chirurgiczną instalację bioceramicznych implantów obejmują m.in. wymianę tkanek biodrowych, kolanowych, stawowych, kraniomaksyllofacjalnych oraz kręgowych Hard. Stosowanie bioceramik stało się popularne wraz z postępującym starzeniem się światowej populacji.

Instrumenty i narzędzia
Istnieje kilka innych istotnych zastosowań ceramiki w przyrządach i narzędziach medycznych, w tym szkielety do inżynierii tkanek; pompy medyczne; zawory ścinające krew do badań hematologicznych; urządzenia do dostarczania leków; komponenty piezoelektryczne do narzędzi i przyrządów medycznych; a także zespół ceramiczno-metalowy do sprzętu do obrazowania. Ponadto cząsteczki i mikrosfery ceramiczne stają się coraz bardziej popularne w radioterapii nowotworowej oraz innych celowych terapiach.